UTANMAK....

Tanıdık görüntüler!Dünyanın her yerinde her gün farklı birşekilde gerçekleşir bu görüntüler,ve ben her seferinde kendimden utanırım;çünkü ordaki insanın yerine kendimi koyup,şükrederim!onun açısına ortak olmam yani,orda olmadığımın sevincini yaşarım sanki ve utanırım kendimden.Ama benden daha çok utanması gerekenlerle dolu dünya diye kendimi, egomun güçüyle savunmaya gecerim...Haklıyımda..




Hangi insan sevinç gözyaşları dışındaki göz yaşlarını vicdanen görmeye tahammül edebiliyor.Hangi insan gül dışındaki bir kırmızılığı eline bulayabiliyor.Ya hangi insanın vicdanı buna el veriyor.Dedimya utanıyorum kendimden,acı benim olmadığından yaşadığım maskeli hüzünden...Ya bunlara sebep olanlar onlar ne yapmalı...Neyse inançımız girsin burada devreye: Takdiri ilahi,Allah a havale gibi kelimelerle bitsin....Fatma tunç..