Büyüdükçe,büyüyen ve çirkinleşen bir yaşamın,isyankar,kayıp insanı ben..Okudukça,gördükçe biraz daha nefret duygularını besleyen ben.Dün izlediğim bir haberde sırf yol verme tartışması yüzünden, ölen iki babanın yakınlarının ve daha bes yasında çoçuğunun göz yaşlarıyla,yüreğim yerinden çıkıp taş olmak istedi adeta...Ya!insan yaşamı bu kadar mı basitleşti..ölümü aşina hala getirilmemizin sonuçlarını görüyorum burda..Sadece bu,el birliğiyle seçip tahta oturttuğumuz,öldürme yanlısı amigoların eseriyiz biz.Amigoların önünde giden bu yaratıklar;Başka ölümlere yapılan saygısızlığı bile"etki-tepki"olayı içinde mubah görmekte..6 cocuk babasız kaldı..Ne kolay söyleniyo..Bunu anlamak çok güçtür yaşamadıkça..Babam sadece bir aylığına rusya ya gittiğinde,babasızlığın nasıl bişey olduğunu anşlamıştım..Ama onlar bunu anlıçak ve bu duyguyla yaşamak zorundalar.Zorundalık inanın çok zor.Ve diğer ölümler devam ettikçe, ölüye saygısızlığı normal gören bir zihniyetle yönetildikçe..Yakında suan da küçük coçukların yeni şiar edindikleri oyunları olan terörist öldürmek...Evet! bu oyunda kullanılan silahlar gerçeğe dönüşücek , öldürme olayına çekirdekten yetişerek başlıcaz...
FATMA TUNÇ.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder