Şimdi anlatacaklarım veya haykırışlarım, kelimelerle ifade
edemediğim, kelimelerin bile can çekiştiği varlıklara hitabendir. İnsanlık
adına çıkarılması gereken dersler kısmı ise hepimize bir manifestodur.70 yaşında, önce
evlatları ve en yakınları tarafından yaşlılığın verdiği; unutkanlık ve acizlik
durumundan istifade edilerek , bilinmediği bir semte bırakılan ve artık ismi
kimsesiz teyze olan, şirin ve her şeye rağmen annelik duygusundan olacak
evlatlarına tek kötü kelime dahi söylemeyen bir teyze.Azıcık vicdanı kalmış ve
ya cennet sevdasıyla yardımda bulunmuş insanlar tarafından yapılan tek
odalı,tek çekyatlı bir kulübede hayatını idame etmeye çalışıyordu.Ne mi oldu?.İki
hafta önce olması gerekiyor, şuan tam hatırımda değil.Tabiri caizse uçkur
magandalarının kurbanı oldu.Dedim ya kelimeyle anlatamıyorum bu varlıkları,hiçbir
varlık ismini kullanmak tabiri caiz bir durum olmuyor kanımca bunların yaptığı
pisliğe ad olmaya.Kim bilir nasıl iğrenç iddialar ve konuşmalarla
gerçekleştirmişlerdir pisliklerini.70 yaşında kimsesiz belki de her gece ,her dakika tek duası ölmek
,önemsenmediği ,itildiği, hor görüldüğü bu, her gün yeni kara fırça darbeleri
alan yaşamdan gitmekti….Gitti…..Nasıl hale geldik biz!Nasıl… kimileri için son
çare olan ölümü bile kirlettik.Nasıl kirlettiniz teyzenin ölümünü,nasıl kıydınız.Öldü
ve gömüldü bile, cennet tapuları için ,hayırsever diye adlandırdığımız bireyler
tarafından son yolculuğuna uğurlandı.3,4 kişi.Kimsesiz demiştim ya, kimsesizler
mezarlığına gömüldü.tahtadan oluşan ve basitçe yazılmış ismi ile bırakıldı
oraya.Bir süre sonra yağmur yağıp,toprak kaymasıyla o isimde yok olacak, olmasa
da kimsenin umurunda değil zaten..Öldü ve gitti.Uçkur magandaları ise hala
dolaşıyor,bu sefer kimin hayatını kirletecekler bilinmiyor.Belki de yeni
zevkler peşindedirler ,yeni kurbanları kundakta bir bebek dahi olabilir….Lanet
olsun….İnsanım diyemiyorum…Utanıyorum….Tek bildiğim.bu ülkede yaşlıya ve
çocuklara değer verilmediği.Yani yaşamın felsefesi güçlü olmak, anlacağınız;aslında
15-55 yaş arası varsınız.Öncesi ve sonrasında ise hep kurban modundasınız. Huzur
evleri ve çocuk koruma kurumlarının artırılması ve ücretsiz olması ise hala
insanız diye biliyorsak,seferber olmamız gereken bir konu.Sadece bir futbol
maçına verdiğimiz önemi versek,beklide kimsesiz teyzem daha güzel bir ölümle hikayesini
sonlandıracaktı.Öldü ve gitti…….Aslında insanlığımızı,değerlerimizi,saygımızı,vicdanımızı
gömdük….
FATMA TUNÇ

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder