Beni özledin mi?
Hayatım da anlam veremediğim en saçma ve egoistçe soru kalıbı.Birine bu soruyu sormak yerine kendi özlemini samimice dile getirmek daha akıl kari bence.Galiba bu soru kalıbı da, aklın yerinde olmadığı cilveleşmek ve nazlaşmağın eseri.
Neyse özlemine can vermek güzeldir.Seni çok özledim;konuşurken ki samimiyetini,düşünce ve fikirlerinin insancıllıgını,yani beynini ve içinde dile getirmediğin her noktasıyla beynini özledim.Yanındayken ve ya degılken dahi koruma içgüdünü,bunu hissettirişini,evet işte bu iyi niyetini özledim.Ha bide bakışını evet karşındakine (et,cinsellik,haz ve sömürü)içermeyen bakışını özledim.Ben farklı özlemler içinde,çok farklı birini özledim.Ben popüler toplum özlemlerinden sıyrılmış,popüler olmayan erdemli insanı özledim.Ben özlemi etin ete değişiyle sınırlandıran,özlemi kirleten canlılara inat; etsiz,cansız ütopikleşmiş,imgeleştirdiğim ve bana ait olan değerli varlığımı özledim.
Ona beni özledin mi?gibi sapıkça sorular sormadan da,Özlemimi anlattım!
FATMA TUNÇ
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder