YİNE UTANDIM!

YETER! YETER! YALVARIRIM YETER!

Yine ölüm, yine masum çocuk cenazeleri,sivil cenazeleri. Bitmecek! biliyorum. Zaten ; bugün 3 yaşındaki UMUT’un ölümüyle,bitti barışa dair olan umudum.Daha öncede CEYLAN’nın ölümüyle,dağlarda,doğada özgürce gezebilmeye olan arzum bitmişti. Korkum o ki; ya yarın BARIŞI’da vururlarsa…

LÜTFEN TANRIM! Verdiğin emaneti al, yaşamak , nefes almak istemiyorum.Bu ölümleri görüp,arkamı dönüp yemek yemek,gülmek,hayatı idameye zorlayan hiçbir şey istemiyorum.Dayanamıyorum!

Gerçekten , hayatımın kader denen olgu içinde nasıl biteceğini bilmemekle beraber,eğer bunu bir insan yapacaksa, inanın (iki elim,iki dünyada da yakasında olacak)gibi, kini düşüncelerden ayrınmış bir insanım.Aksine STOCKHOLM SENDROMU (katilini sevme)felsefesini benimsemiş bir insanım.Kim?sen gel al canımı. veya hani bir şeyi çok içten istersen Rabbin ona kavuşmanda yardımcı olur iddiası. İstiyorum işte, yürekten, içten,delice,kimseye bir zararım da yok.

Bir arkadaşıma “yaşamak kadar acı vermez,hiçbir ölüm insana” demiştim.O zaman onun kadar bu söylemi benimsememiştim.Şimdi ne kadar içten konuştuğumu anlıyorum..

Her gecen gün insan olmaktan utanmaktan bıktım, hayatı kirleten görüntülere aşina olmaktan korktum. Günler geçtikçe basit ama bir adım dahi atmak istemeyen, statükocu,demokrasi yoksunu, insanlıktan pay alamamış,insancıklar yüzünden yaşamaktan da nefret ettim.Şimdi ölümü istemek hakkım değil mi?

ÇOCUKLARIN KATLEDİLDİĞİ,

 GÜLEMEDİĞİ,

COCUK OLMANIN TADINI TADAMADIĞI,

HAVADA KAN KOKUSUNUN EKSİK OLMADIĞI,

DEMOKRASİNİN İŞLEMEDİĞİ,

Bir dünyada: “HERŞEYE RAĞMEN HAYAT GÜZELDİR.”safsatasının işlemediğini de belirterek.

Bir iki güzelliğe rağmen””İSTİSNALAR KAİDEYİ BOZMAZ”gerçeğiyle.

ÖLMEK İSTİYORUM!!!

KADERİMİN GEREĞİNİ YAPMASINI ARZ VE TALEP EDİYORUM…..

                                                                 FATMA TUNÇ